Powered By
BLOGFA.COM

  RSS  

                                                  میگوییم سلام بر حسین(ع)

بیایید حالا که این روزهای ماه مبارک رمضان

                                                آب میبینیم و نمیخورییم آرام بگوییم :

                                         یا ابوالفضل العباس(ع)

جناب حجة الاسلام و المسلمين آقاى حاج شيخ غلام حسين رحيمى اصفهانى دركتاب خاطرات آموزنده ،  كرامتی نقل كرده اند و ما  آن را در اين جا مى آوريم :

 يكى از آزادگان مى نويسد: سرگرد محمودى فرمانده امنيتى (بعثى )اردوگاه

  با شيطنت و سياست هاى كثيف خود، برادرانى كه به نوعى هدايت كننده

عزادارى عاشوراى سال 61 بودند يا از فرماندهان نظامى به شمار مى رفتند

شناسائى كرده و براى شكنجه به قرارگاه عراقى ها بردند كه من نيزازآنها

بودم و پاهاى ما را در فلكهاى وحشتناكى كه با ميله آهن و تناب بود قرار

دادند و طورى بود كه فقط سر و شانه هاى برادران روى زمين بود و كنار هر

آزاده اى پنج سرباز عراقى نگاه داشته بودند و آنها با كابل بچه ها را مى زنند،

 خون از سر وصورت و پاهاى آنان جارى بود، ولى كم كم طاقتشان تمام شد

و لذا فريادهاى ((يا مهدى يا زهرا، يا حسين )) سر دادند و ضربات به قدرى

شديد بود كه كابل ها تكه تكه شد و اغلب بچه ها غش ‍ مى كردند، ناگهان

من فرياد زدم ((يا ابالفضل ادركنى )) كه برادران نيزهمين ندا را سر دادند،

 ناگهان همگى سربازان - دست از زدن كشيده كنار رفتند و ما را به اردوگاه

بازگردانيدند، بعدها از يكى از سربازها كه خودش را شيعه معرفى مى كرد

 علت آن را پرسيدم ؟ گفت : عراقيها از خشم و غضب حضرت ابوالفضل

العباس عليه السلام خيلى ترسيدند لذا وقتى شما به آن حضرت توسل

جستيد شما را رها كردند و اضافه كرد كه تمام آن سربازها كه شما را مى

زدند مريض شدند.

آرى حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام كه بعد صالح و فرمانبر خدا و

رسول و امام خود بود ودرراه يارى دين مجاهدت كرد تا دستهايش از بدن جدا

 شد و چشم و سرش به شدت آسيب ديد تا شهيد شد، نزد خداوند از مقام

 والائى برخوردار است و توسل به حضرتش قطعا نتيجه بخش ‍ مى باشد.