Powered By
BLOGFA.COM

  RSS  

بادها عطر خوش سیب تنش را بردند

زخمها لاله باغ بدنش را بردند

نيزه‏ها بر عطشش قهقهه سر مى‏دادند

خنده‏ها خطبه گرم دهنش را بردند

اين عطش يوسف معصوم كدامين مصر است

كه روى نيزه بوى پيرهنش را بردند

تا كه معلوم نگردد ز كجا مى‏آيد

اهل صحراى تجرّد كفنش را بردند

دشنه‏ها دوروبر پيكر او حلقه زدند

حلقه‏ها نقش عقيق يمنش را بردند

چهره‏ها يا همه زردند وَ يا نيلى رنگ

شعله‏ها سبزى رنگ چمنش را بردند

بت پرستان ز هراس تبر ابراهيم

جمع گشته تبر بت شكنش را بردند

بادها سينه زنان زودتر از خواهر او

تا مدينه خبر سوختنش را بردند

يوسف، آهسته بگوئيد نميرد يعقوب

گرگها زوزه كشان پيرهنش را بردند

يا حسين (ع) يا ابوالفضل العباس (ع)

اونا که یوسف و  دیدن همه دستها رو بریدند

اگه عباس رو میدیدن سرهاشون رو میبریدن

نقش  پنجه ابوالفضل(ع) روی قلب شیعه خورده

بنازم به اسم نازش که دل مهدی(عج) رو برده

ابا صالح   اباصالح 

خود آقا امام زمان گفته : هر جا با خلوص نیت ذکر عموم عباس برده بشه

من سراسیمه اونجام میام تو اون مجلس تو اون محفل.............

از عموت عباس (ع) میخونم  که به پیش ما بیایی

جشن سرداران کربلا مبارک باد

تا در دل ما عشق تو پا می گیرد

سر تا سر جان عطر خدا می گیرد

ای جاری بیکران، هزار اقیانوس

در مشک صداقت تو جا می گیرد